Ik schreef een serie rond het thema "Ouderbetrokkenheid" in het mbo en hbo. Vandaag deel 4: de Fontys Sporthogeschool.
“De student staat voorop, daar is geen twijfel over mogelijk, en in het hbo werken we met studenten die op weg zijn naar zelfstandigheid. Iedere student is anders en de ene student heeft daarbij meer begeleiding nodig dan de andere.”
Josien Coolen-Rothof werkt op de Fontys Sporthogeschool als docent, studieloopbaanbegeleider, stagebegeleider en zorgcoördinator. En daarnaast kun je haar gerust een expert op het gebied van ouderbetrokkenheid noemen. In het kader van haar Master Special Educational Needs deed ze onderzoek naar ouderbetrokkenheid op het hbo. Het resultaat is een lijvig praktijkgericht onderzoeksrapport dat luistert naar de titel Ouders geen bezwaar.
“De student staat voorop, maar ouders zijn geen bezwaar. Sterker nog: uit de resultaten van het onderzoek bleek dat zowel ouders/verzorgers als studenten van mening zijn dat ouderbetrokkenheid een positief effect kan hebben op het studiesucces van het kind.
Over het algemeen zijn de meeste studenten die bij ons studeren minimaal 18 jaar. In het 1e jaar stromen er ook studenten van 17 en heel uitzonderlijk 16 in. Er is geen discussie over de 18- of 18+ grens. Iedere student wordt gewoon als een 18+ student behandeld.
De Wetgeving Bescherming Persoonsgegevens stelt weliswaar dat er geen informatie over personen van 18 jaar of ouder aan derden verstrekt mag worden, maar als je studenten aan het begin van het schooljaar toestemming vraagt of de ouders informatie mogen ontvangen dan zegt 98% volmondig ja. Die 2% heeft daar vaak een goede reden voor en dat respecteren we natuurlijk. En we praten altijd met student en ouders samen.”
Op 12 oktober ontmoet ik Josien en wat me opvalt is dat ze in het gesprek steeds weer terugkomt op de verschillen tussen studenten. “We hebben er van 17 die hartstikke volwassen zijn, maar ook van 21 die je aan het handje mee moet nemen.”
In haar onderzoek schrijft ze het als volgt. “De wetgeving lijkt aan te geven dat een persoon van 18 jaar volwassen is of behoort te zijn. De psychosociale groei van de adolescent is dan echter nog volop in ontwikkeling. Het is van belang dat het Hoger Onderwijs met dat gegeven rekening houdt. Er is behoefte aan een differentiatiemogelijkheid op de wetgeving, omdat niet elke student of situatie gelijk is.”
Het onderzoek heeft energie gekost maar ook zeker
iets opgeleverd. Hoewel docenten soms nog wat sceptisch zijn komt er steeds
meer draagvlak voor ouderbetrokkenheid op het hbo. En bij de Sporthogeschool is
dat om twee redenen belangrijk. Door de ouders te betrekken kunnen we onze
studenten beter begeleiden, maar onze studenten worden later ook docent en
krijgen ook met ouders te maken. Het is dus belangrijk het goede voorbeeld te
geven."
Deel 1 t/m 3 uit deze serie kunt u teruglezen op www.reinoudvanuffelen.nl
maandag 2 november 2015
vrijdag 23 oktober 2015
We zijn op de goede weg
Ik schreef een serie rond het thema "Ouderbetrokkenheid" in het mbo en hbo. Vandaag deel 3: de afdeling MTS op het Koning Willem I College.
“We zijn op de goede weg”, zegt Ingrid Moran. “Op de Middelbare Techniek School zien we dat er steeds meer draagvlak is om de begeleiding van studenten structureel op te pakken.” vult Bert Verhoeven aan. Bert werkt al enige tijd als Techniekmakelaar binnen de MTS en Ingrid is dit schooljaar gestart om Loopbaanoriëntatie- en begeleiding meer handen en voeten te geven op de afdeling.
“We zijn op de goede weg”, zegt Ingrid Moran. “Op de Middelbare Techniek School zien we dat er steeds meer draagvlak is om de begeleiding van studenten structureel op te pakken.” vult Bert Verhoeven aan. Bert werkt al enige tijd als Techniekmakelaar binnen de MTS en Ingrid is dit schooljaar gestart om Loopbaanoriëntatie- en begeleiding meer handen en voeten te geven op de afdeling.
In de Techniek zijn er tientallen
verschillende opleidingen en van oudsher waren dat vooral BBL-opleidingen.
Studenten komen dan maar één dag in de week op school en werken vier dagen in
een bedrijf. Bert Verhoeven: “Het bedrijfsleven is jarenlang de natuurlijke
gesprekspartner geweest van onze docenten, daardoor was er minder aandacht voor
de ouders.”
“Maar dat is aan het veranderen” zegt Ingrid
Moran. “Meer en meer wordt er werk gemaakt van het contact met ouders. We
hebben daar best nog wel iets in te leren maar het begin is er. Ouderavonden en
algemene informatiemomenten hebben tegenwoordig een vaste plek op de jaaragenda
en als het even kan brengen we op zo’n avond een bezoek aan de praktijkruimte.
Dat is wat de ouders willen zien, want daar leert hun zoon of dochter een vak.”
Bert Verhoeven: “Aanleiding van deze positieve
verandering in het contact dat we hebben met ouders is eigenlijk het feit dat
het aandeel BBL-ers behoorlijk is afgenomen ten opzichte van het aantal
BOL-ers. “Die jong zitten tegenwoordig hele weken op school. Voor ouders is het
dan toch echt belangrijk dat ze weten hoe het er hier aan toe gaat. Maar ook
voor beginnende BBL-studenten is het belangrijk dat er contact met de ouders
is. Die gasten zijn nog zo jong en worden al snel overgeleverd aan het
bedrijfsleven. Op de MTS is de mentor de eerste contactpersoon naar de ouders,
maar we hebben zoveel opleidingen en sommige opleidingen hebben een team dat
bestaat uit één vakdocent die dan tegelijkertijd de mentor is. Het is best een
pittige klus om met al die ouders in contact te komen en te blijven.”
“In mijn werk als Techniekmakelaar” spreek ik
met jongeren die uitvallen op een opleiding. Bij een eerste gesprek nodig ik
altijd de ouders uit, 18+ of 18-. Ouders willen toch het beste voor hun kind en
met hun hulp krijgen we weer een hoop jongens op het goede spoor. Daar gaat het
uiteindelijk om, dat die gasten een beroepsopleiding afronden en gelukkig een
vak uitoefenen. Ouders kunnen daarbij van grote steun zijn.”
Lees hier deel 2 uit deze serie: "Ouders komen voor hun kind"
Lees hier deel 1 uit deze serie: "Ouders zijn trots op dat uniform"
Lees hier deel 2 uit deze serie: "Ouders komen voor hun kind"
Lees hier deel 1 uit deze serie: "Ouders zijn trots op dat uniform"
dinsdag 20 oktober 2015
MBO-Agenda SAMEN VERDER
Op 19 oktober presenteerde ik samen met Henny Wibbelink van de gemeente 's-Hertogenbosch de MBO-Agenda SAMEN VERDER.
Momenteel is een groep van tien kartrekkers volop bezig met de uitvoering van deze beleidsagenda.
De agenda kunt u hier digitaal inzien.
En klik op het krantenartikel als u dat volledig wilt lezen.
Momenteel is een groep van tien kartrekkers volop bezig met de uitvoering van deze beleidsagenda.
De agenda kunt u hier digitaal inzien.
En klik op het krantenartikel als u dat volledig wilt lezen.
zondag 11 oktober 2015
Ouders komen voor hun kind
Ik schreef een serie rond het thema "Ouderbetrokkenheid" in het mbo en hbo. Vandaag deel 2: de afdeling Kind & Educatie op het Koning Willem I College.
“Met alleen een ouderavond waarin met een
PowerPoint-presentatie iets wordt verteld over de opleiding haal je ouders
wel in de school, maar bereik je ze niet echt. Er wordt dan vooral veel
gezonden en echte interactie is er niet”, zegt Jolanda van den Heuvel,
afdelingsdirecteur bij Kind & Educatie. “Ouders komen niet alleen voor
opleidingstabellen en Plannen van Toetsing en Examinering; ouders komen vooral voor
hun kind en ouders komen voor de mentor. Ze willen weten wie hun kind
begeleidt.”
“Wij hebben hier sinds een paar jaar een
geweldig systeem waarmee allerhande materialen worden gerecycled. Op de
kleuterschool krijgen kleuters en dus ouders vaak de vraag om lege melkpakken
of wc-rollen mee te nemen. Nou, bij ons wordt die vraag ook gesteld, maar dan
in het groot. Je kunt het zo gek niet bedenken of wij kunnen het gebruiken,
allerlei gerecyclede materialen gesorteerd op vorm, kleur, grootte noem maar op. Van al die materialen
maken onze studenten de prachtigste kunstwerken en die kunstwerken worden op de
ouderavond ten toon gesteld. Als je dan rondloopt zie je ouders trots de
kunstwerken van hun zoon of dochter bekijken. Maar je ziet ook dat studenten
hun ouders rondleiden, werkstukken van klasgenoten aanwijzen en hun ouders
voorstellen aan de mentor. Op die avonden gaat de interactie vanzelf. Er zijn
statafels, het is laagdrempelig en de gesprekken ontstaan spontaan. Op zo’n
ouderavond sta ik aan de deur, dan weten ouders ook gelijk wie ik ben”.
Het allerbelangrijkste in het contact met
ouders is dat mentoren kunnen putten uit een arsenaal van gespreksvaardigheden.
We hebben ook 10-minutengesprekken, waarop iedereen mag komen, ook als het goed
gaat, of misschien wel juist als het goed gaat. Het is namelijk net zo
belangrijk om complimentjes te geven. Als het lastig wordt is het belangrijk
dat je als afdelingsdirecteur aanspreekbaar bent voor iedereen. Ik zie graag
kritische ouders, maar er zijn ook ouders die niet altijd open staan voor de
werkelijkheid. Dat is niet altijd makkelijk en soms voel ik me wel eens een
mediator.”
Lees hier deel 1 uit deze serie: "Ouders zijn trots op dat uniform"
Lees hier deel 1 uit deze serie: "Ouders zijn trots op dat uniform"
dinsdag 6 oktober 2015
Ouders zijn trots op dat uniform
Ik schreef een serie korte reportages rond het thema "Ouderbetrokkenheid" op het Koning Willem I College en bij Fontys Hogeschool. Vandaag deel 1.
“Wij hebben best opgevoede ouders” lacht Jordi Palte als hij
vertelt over hoe er bij de Academie Orde & Veiligheid wordt omgegaan met
ouders. “In onze opleidingen is er veel aandacht voor discipline en die
discipline zie je bij de ouders terug, bij de ouderavonden ligt het
opkomstpercentage bijna altijd tegen de 100%.”
“We hebben eigenlijk drie soorten opleidingen” vervolgt Jordi. “Defensieopleidingen,
politieopleidingen en de opleiding tot particulier beveiliger. Iedere student
op onze opleiding loopt in een uniform en dat doen ze ook op de ouderavond. Je
ziet dan de ouders stilletjes trots zijn op hun kind en op dat uniform.”
“Dat uniform moet ruim voor aanvang van de opleiding gepast worden
en dat betekent dat alle aankomende studenten én alle ouders al voor de
zomervakantie een keer op school zijn geweest. Dan vertellen we wat we van de
studenten en hun ouders verwachten, is er gelegenheid om alles te vragen,
krijgen de ouders de studiegids en is er duidelijke informatie over het
kostenplaatje van de opleiding. De ouders die echt niet kunnen, en dat zijn er
ieder jaar maar een heel klein aantal, moeten zich persoonlijk afmelden. Wij
betrekken de ouders dus al op een heel vroeg moment bij de opleiding. Op die
dag vullen alle ouders ook een formulier in zodat we de meest recente
NAW-gegevens hebben. Reuze-gemakkelijk voor mentoren en het management van de
afdeling. Als de defensiestudenten bijvoorbeeld een week op bivak gaan worden
de ouders ook van te voren geïnformeerd of eigenlijk gebriefd om in
defensietermen te blijven.
Door het jaar heen is er regelmatig contact met ouders. Er zijn
ouderavonden en je kunt zeggen dat de mentor tegen de kerstvakantie wel een
keer met iedere ouder in contact is geweest.
Hoogtepunt van het jaar bij de defensieopleidingen is toch wel de ouderdag
op de Vughterheide. Ouders zien dan niet
alleen hun kind in actie, maar doen ook zelf mee. Ze vinden dat echt ontzettend
leuk.
Onze studenten stromen na onze opleidingen vaak door naar politie of defensie. Dat betekent dat er in het tweede leerjaar altijd weer een ouderavond is met de wervingsvoorlichters van defensie en politie. Ook daar zijn vrijwel alle ouders present. Het gaat tenslotte om de toekomst van hun kind.”
woensdag 16 september 2015
Namen en rugnummers
“Aan namen heb ik niets, rugnummers moet ik
hebben”. Deze legendarische uitspraak is
van Barend Barendse en dateert alweer van 23 mei 1958. Barendse riep dit toen
hij verslag deed van een wielerwedstrijd en op zijn koptelefoon de melding
kreeg dat Piere Pfimlin was gevallen. Maar Pfimlin was geen wielrenner maar de
Franse premier.
Namen en rugnummers.
De combinatie van de twee woorden wordt
tegenwoordig vooral veel gebruikt door politici en bestuurders. “Leuk die
cijfers, maar ik wil namen en rugnummers zien”.
Op die manier denkt men een abstract probleem concreter te kunnen
duiden.
Ook in onderwijsland wordt er gepraat over
namen en rugnummers. De Dienst Uitvoering Onderwijs (DUO) levert de school rapportages
die zo heten en er is zelfs een heus Programma van Levering Namen en Rugnummers. Op die manier helpt DUO de scholen inzichtelijk te maken wie nu
eigenlijk de Voortijdig Schoolverlaters zijn.
Nu werk ik op een school met meer dan 13000
leerlingen en daarvan verlaten er ieder jaar nog een aantal de school zonder
diploma. Dat aantal is weliswaar de afgelopen 10 jaar zo’n beetje gehalveerd
maar toch vond ik in de maandrapportage van 1 september nog 491 namen.
Deze 491 namen hebben geen rugnummer, wel een
BSN-nummer en een leerling-nummer. En toen ze nog op school zaten hadden ze ook
nog een opleidingscode en een groepscode.
Maar nummers en codes zeggen zo weinig.
Vandaag heb ik de 491 leerlingkaarten van deze 491 jongeren in mijn handen
gehad, gesorteerd en geanalyseerd. Op de kaarten staat ook een foto en vandaag
werd ik dus aangekeken door 491 Voortijdig Schoolverlaters.
Ze hebben allemaal een gezicht. Een klein
aantal ken ik persoonlijk, en ik moest even slikken toen ik sommige koppies
zag.
Inmiddels heb ik de conclusie getrokken dat we
ons in de aanval op schooluitval niet meer schuldig moeten maken aan
cijferfetisjisme. De statistieken zeggen dat het aantal VSV-ers sinds 2001
landelijk is gedaald van 71.000 naar iets meer dan 25.000. Daarmee is de grens wel
zo’n beetje bereikt. Bij mij op school denken we dat er cijfermatig niet veel
winst meer te boeken is. Het aantal van 491 is zelfs iets hoger dan vorig jaar
rond deze tijd.
Natuurlijk ben ik volgende maand weer benieuwd
naar de nieuwe rapportages. Cijfers zijn belangrijk, maar er is ook een ander soort winst te
boeken.
Iedere leerling heeft behalve een nummer ook een naam en
een gezicht. Het is belangrijk dat we echt weten wie onze VSV-ers zijn en wat hun verhaal is. En als ze
dan toch de school verlaten zonder diploma dan toch in ieder geval door de
voordeur, met een goed eindgesprek en een stevige handdruk.
Vrij naar Barend Barendse zeg ik daarom: Aan rugnummers heb ik niets, namen wil ik
hebben en gezichten wil ik zien.
dinsdag 1 september 2015
Aanraken
Korte boekrecensie voor De Nieuwe Meso. Ook hier te lezen.
Toen ik als docent werkte in het mbo vond ik het een goede gewoonte om al mijn leerlingen bij aanvang van het schooljaar een hand te geven. Een stevige handdruk waarbij ik de ander goed aankeek. Een belangrijk begin van het schooljaar.
In mijn overtuiging ben je in het onderwijs in de eerste plaats een opvoeder. Je hebt immers de pedagogische verantwoordelijkheid over kinderen. En bij opvoeding hoort ook aanraking. Aanraken en aangeraakt worden is een normale behoefte van ieder mens. “Aanraken is een levensbehoefte en omdat aanraken tot verbondenheid leidt met jezelf, de ander en de wereld om je heen, mag het pedagogisch handelen nooit verworden tot een instrumentele aanpak.” Aldus Simone Mark in haar boek Pedagogisch Contact, Verbondenheid door aanraking (Centrum voor Pedagogisch Contact, 2015).
Mark bewaart goede herinneringen aan haar kleuterjuf en toen ze jaren later zelf ging lesgeven werd ze zich er van bewust dat ze haar leerlingen als vanzelfsprekend aanraakte zoals haar kleuterjuf deed. “Het is nooit voorgekomen dat een leerling afwijzend reageerde. Zodoende werd aanraken voor mij een normaal aspect van communicatie met kinderen.”
Het boek biedt een theoretische verdieping op het begrip “aanraking”. Het is een boek dat je van begin tot eind kunt doorlezen, maar ook een boek waar je af en toe in kunt bladeren om stil te staan bij je eigen pedagogische professionaliteit. Regelmatig stelt Mark reflectieve vragen aan de lezer. Het boek sluit af met een aantal opdrachten en casussen.
Met dit boek heeft Simone Mark geprobeerd het aanraken van kinderen in een professionele context uit een kramp te halen. Daar is ze wat mij betreft zeker in geslaagd. Want in het onderwijs draait het niet om protocollen en angst voor aanraking. In het onderwijs draait het om écht contact en interactie. Aanraken hoort daar bij.
Meer info: www.pedagogischcontact.nl
Meer info: www.pedagogischcontact.nl
Abonneren op:
Posts (Atom)









