zondag 10 maart 2019

Aleppo



Als ik aan Aleppo denk schieten de tranen in mijn ogen.

In december 1987 was ik er vier dagen. Ik was toen 22 jaar en was komen liften uit Nijmegen. Aleppo was mijn eerste kennismaking met het Midden-Oosten. Ik herinner me vooral de kleuren, de geuren, de geluiden en de levendigheid op straat. Ik herinner me ook de machtige citadel. Maar bovenal herinner ik me de gastvrijheid.

In februari 2019 was RTL-verslaggever Olaf Koens in Aleppo. Hij berichtte er over op Twitter.



In maart 2011 was Mart Lerou in Aleppo. Hij heeft er veel foto’s genomen. "Het zijn beelden van de citadel, de moskee, op straat, van de mensen en hun ambachten. Zonder dat ik het toen wist, bleken mijn foto's een beeld te vormen van de allerlaatste dagen van Aleppo in volle bloei. Het was 1 voor 12".

De expositie Aleppo, 1 voor 12 bevindt zich tegenover mijn spreekkamer op het Koning Willem I College en als ik iemand uit Aleppo spreek bezoek ik altijd even de tentoonstelling. Overigens ook met andere mensen. De expositie maakt veel los.

In onze gemeente wonen veel mensen uit Aleppo. Sommigen zitten op een basisschool in een Bossche wijk, sommigen op de Bossche Vakschool, sommigen op het Koning Willem I College.

Maar als je al te oud bent voor ons onderwijssysteem moet je toezien dat je opleiding in eigen land hier niet zo veel voorstelt. Je kunt je hoop vestigen op de tweede generatie en op jouw manier iets van je leven maken. Want als veertiger wil je ook gewoon je steentje bijdragen aan de samenleving en niet alleen maar dozen vouwen in een fabriek.


Gisteren kwam Een Vandaag naar buiten met een onderzoek naar Syrische vluchtelingen in Nederland. 75% van hen zegt in ons land te willen blijven.

Tegen hen wil ik alleen maar zeggen:

Welkom!
De expositie is nog te zien t/m 27 maart op het Koning Willem I College, afdeling Educatie aan de Sint Jorisstraat 129 in Den Bosch. De tentoonstelling is van maandag tot en met vrijdag, van 12.00 tot 16.00 uur te bezichtigen. Op woensdagen 13, 20 en 27 maart is Mart Lerou zelf aanwezig op de expositie, van 13.00 tot 16.00 uur. Als je de tentoonstelling wilt bezoeken, kun je dat even melden door een e-mail te sturen naar p.esmaeli@kw1c.nl. 

woensdag 6 maart 2019

Oeteldonk binnenstebuiten na Kwexit


Carnavalsdinsdag in Oeteldonk was geweldig. Dit was Oeteldonk zoals Oeteldonk bedoeld is. De vraag blijft wel of het zo’n leuk feestje was ondanks of dankzij de #Kwexit. Gelukkig hebben we nu tot 23 februari 2020 de tijd om deze vraag binnenstebuiten te keren.

De dag begon met een legendarisch lunchconcert in de Azijnfabriek. Vooraf werden lange rijen verwacht, maar dat bleek alleszins mee te vallen en ik voelde me even moederziel alleen.

Maar toen het begon om 12.11 stond het afgeladen vol met vrienden en bekenden. Ik heb genoten.





 
Voor, tijdens en na het concert regende het onderscheidingen. Zo werd Joop Fiedler op een rustig moment toegesproken omdat hij zoveel Oeteldonkers had opgelaoie voor dit mooie feest. Joop bedankt daarvoor!




Dick van Ingen, tubatist bij Piep en Blaos kreeg een onderscheiding van de Peer zelf voor zijn vele verdiensten voor Oeteldonk. Zelf mocht ik weer een onderscheiding ontvangen van import-Oeteldonker Bart Eigeman.

“Ja jungske, Je hebt de #kwexit op de kaart gezet. Dat is een onderscheiding waard!”

Inmiddels gaan er stemmen op voor een parlementaire Enquête naar de Kwexit. Nog steeds veel Oeteldonkers weten niet waar ze nu eigenlijk voorgestemd hebben en wat de consequenties zijn van een Kwexit.


Lees hier mijn eerdere berichten over de #Kwexit


5 maart: Kwexit levert duurzame banen op
4 maart: Oeteldonk spreekt zich uit voor Kwexit
1 maart: Chaos rond #kwexit-volksraadpleging


Mijn volgende blog verschijnt op 10 maart en heet Aleppo.



dinsdag 5 maart 2019

Kwexit levert duurzame banen op.



De Kwexit levert Oeteldonk zo’n 250 tot 500 nieuwe banen op. Dat blijkt uit een eerste inventarisatie. Dit staat in schril contrast met de aanvankelijke voorspellingen van een leegloop van Oeteldonk. Nieuwe banen worden verwacht in meerdere sectoren, maar vooral op het gebied van duurzaamheid. Het gaat om banen voor mannen en vrouwen.

“Ik was heel lang tegen een Kwexit maar Oeteldonk 2019 heeft mijn ogen geopend. De Kwexit is een voldongen feit. Het is nu zaak dat voor- en tegenstanders zich verenigen. De tijd van polarisatie is voorbij en de tijd  van verbinding is aangebroken." aldus Oeteldonker Rob Bots.

Lidwien van Noorden, nachtburgemeester in Oeteldonk stelt onomwonden: “Oeteldonk heeft behoefte aan powervrouwen, en dan bedoel ik geen toiletdames of durskes die het plastic opruimen. Ik bedoel vrouwen die meedenken aan slimme, duurzame en efficiënte oplossingen.”

 “Ik sluit me daar volledig bij aan” aldus Judith Hendrickx, raadslid in Oeteldonk. “Carnaval is leuk, maar dat plastic! Plastic, plastic en nog meer plastic. Dat kan echt slimmer, duurzamer en efficiënter.”
"Wérme mensen zijn tot veel in staat" verklaarden oud-wethouders Ruud Schouten en  Bart Eigeman eensgezind.

Jolanda van Gool (PvdA) en Marianne van der Sloot (CDA) onthielden zich van commentaar. Beiden werden wel intiem gezien met zogenaamde fakemedia.









maandag 4 maart 2019

Oeteldonk spreekt zich uit voor Kwexit!



Oeteldonk heeft gesproken. In een volksraadpleging sprak 52% van de Oeteldonkers zich uit voor een Kwexit. Van hen is de overgrote meerderheid voor een harde Kwexit. 48% was tegen een Kwexit.

Diepgravend journalistiek onderzoek op carnavalszondag leerde mij dat de meeste Oeteldonkers helemaal niet weten waar ze voor of tegen stemmen. En dat terwijl een Kwexit grote gevolgen kan hebben voor de bierprijzen en het plastic op straat.

Het was een spannende zondag. In de loop van de dag kwam het tegenkamp stevig opzetten, er werden zelfs enkele tegenstemmers op straat gesignaleerd. Geruchten gingen dat de volksraadpleging gesaboteerd was.


Er waren 100 stemmen nodig om deze volksraadpleging rechtsgeldig te laten zijn. Dat is gelukt. Maandagmorgen om 08.37 kwam de honderdste stem binnen.

De nieuwe Prins Amadeiro XXVI liet zich niet uit over een mogelijke Kwexit. “Dat is allemaal politiek, daar hoor ik boven te staan!” aldus de nieuwe prins.


Rest wel de vraag wie nu de regie gaat nemen in het in goede banen leiden van de Kwexit. Ligt er hier een taak voor het boerenparlement?

vrijdag 1 maart 2019

Chaos rond #kwexit-volksraadpleging













De Volksraadpleging rond een #kwexit lijkt te ontaarden in een chaos. Uitgerekend in het jaar dat er in Oeteldonk een nieuwe Prins aankomt op het station is er sprake van polarisatie. Voor- en tegenstanders verschansen zich in hun eigen kamp en de nuance lijkt volledig te ontbreken. Ook is er angst voor fake-media en hackers van buiten.
De scheidslijnen lopen ook dwars door bestaande politieke partijen. “Bij de PvdA, toch vergelijkbaar met de Britse Labourpartij zien we dat de tegenstellingen groter zijn dan ooit”, aldus partijjournalist Tom Oostra.
Iemand als Pieter Paul Slikker, fractievoorzitter in onze Bossche gemeenteraad, verklaart doodleuk. “Ik sta je ergens op te wachten. Zoek maar bij de pro-kwexiteers”
Rob Bots, lijstrekker voor PvdA Aa en Maas daarentegen is tegen, althans dat schreef  hij in hoofdletters op zijn eigen Facebook-pagina.
De website www.kwexit.nl lijkt gehackt en ook www.facebook.com/kwexit is moeilijk bereikbaar.
Ondertussen komen de resultaten van de eerste #kwexitpolls naar buiten, maar ik kan hier niets over zeggen. Voor je het weet krijg je het verwijt dat je de volksraadpleging  ondermijnt.
Oeteldonkers. U kunt nog stemmen. Het stemformulier is te vinden op Facebook en Twitter via de hashtag #Kwexit.


Let op! Per device is maar een stem mogelijk.
Stemformulieren zijn ook aan te vragen per WhatsApp of SMS op 06-45596458 o.v.v. #kwexit


Of gebruik gewoon deze link. STEMMEN




zaterdag 23 februari 2019

Het hoogst haalbare




#veurklets in de Knillispoort, 21 februari






Hallo allemaal wat fijn dat u er bent!


Het geheim van een goede klets is de timing. Toen ik in december Bart Eigeman belde om te zeggen dat ik dit jaar wel de veurklets wilde doen antwoordde hij niet diplomatiek. Dan ben je potdomme 10 jaar wethouder geweest. Hij zei: wat een goede timing.


Zo die is binnen dacht ik maar daarna zei hij iets opmerkelijks.  Hij begon een beetje te stotteren en zei "Ja jongen je hebt maar een paar minuten en het is een hele verantwoordelijkheid want je mag niet het gras voor de voeten van de deelnemers wegmaaien." Hoe kun je dat nu zeggen als  oud Groen Links Wethouder dacht ik, want vers gemaaid gras ruikt verrukkelijk.

Maar goed, Bart is nog een wethouder van de ouwe stempel. Met hem kun je afspraken maken. Dus toen ik vertelde dat ik mijn veurklets op arbeid therapeutische basis wilde doen was dat geen enkel probleem. En het is dus ook niet erg als ik na mijn klets  gelijk naar huis ga, ik kan namelijk niet zo goed tegen drukke ruimtes. Dus deelnemers en jury, wees niet beledigd als ik eerder weg ben vanavond.
Hallo allemaal wat fijn dat u er bent, maar u moet weten ik kom uit het onderwijs en ik ben ook nog van de ouwe stempel dus vanavond kom ik college geven. Niks interactie, geen speelse lesvorm of een verantwoord onderwijsgesprek. Ik ga gewoon frontaal lesgeven.
Mijn college gaat over het hoogst haalbare en onderdeel is ook nog een korte workshop KIJKEN ZONDER OORDEEL. Ja, ik ga wel een beetje met de tijd mee.
In het onderwijs moeten we tegenwoordig alles registreren en het is een goede gewoonte om ons eerst even lekker sjagrijnig te maken over de mensen die er niet zijn. Een lesuur van 50 minuten bestaat tegenwoordig uit 45 minuten registeren en 5 minuten effectieve onderwijstijd

D66
VVD
CDA
Bosch Belang
SP
BVP
Lokaal Gestemd
PvdA
Groen Links
De Bossche Groenen
50 PLUS
Leefbaar ’s-Hertogenbosch
Lokaal Liberaal ’s-Hertogenbosch,
Buitengewoon Ongewoon
PVV
Knillis
Gewoon Gedreven

Goed, het hoogst haalbare
Wat het hoogst haalbare is, dat is voor ieder mens anders.
Ik heb het hoogst haalbare vorig jaar al bereikt want toen ben ik getrouwd met een Oeteldonks Durske, Ankie wat fijn dat je er bent. Ankie is weliswaar de dochter van een CDA-er, maar zij is heel ruimdenkend, zij vind het niet erg dat ik af en toe over andere vrouwen fantaseer, ik fantaseer namelijk al jaren welke vrouw wethouder gaat worden in onze mooie gemeente.
Zondag was ik een dagje fietsen met haar, we zijn 50plus immers, maar wat Ankie niet wist was dat wij de route aan het verkennen waren voor de tweede etappe van de Vuelta in 2020. Onze fietstocht bracht ons langs de KFC, de Heinis, het trampolinecentrum, iets onduidelijks van het waterschap bij Creveceur, misschien kan Rob daar nog iets mee voor zijn campagne en toen langs de Maasboulevard recht naar het wonder van Empel. Maar Huib, nu las ik vanmorgen in BD dat het wonder van Empel niet voorkwam in de Vuelta-etappe, maar gelukkig hebben wij Jolanda van Gool, de #potvanempel. En dat is geen gewone pot he, dat is een pot met een hashtag.
Ik was een paar jaar voorzitter van de Partij van de Arbeid, u weet wel die partij waar ze iedere paar jaar een lijsttrekker strijd uitvechten. Onze partijjournalist heeft mij gewaarschuwd niet uit de school te klappen, maar ik doe dat toch. Bij de PvdA woedt ieder jaar ook een heftige strijd over wie er mee mag doen aan de politieke klets. En hier zit nu mijn frustatie want die strijd heb ik de afgelopen jaren jaar na jaar verloren.
En daardoor heb ik het hoogst haalbare in de Bossche politiek niet gehaald, Want het hoogst haalbare in de Bossche politiek is het winnen van de politieke klets.
Dus ja dan moet je je verwachtingen bijstellen en daarom doe ik dus de veurklets.

Een paar jaar hielp ik die jongeman van Slikker een beetje. Maar wat was ik eigenlijk, was ik zijn spindoctor, was ik zijn slippendrager. Ik denk dat laatste want toen hij weer een keer had gewonnen twitterde Marianne van der Sloot een foto met de tekst KONING.
Daar droomt iedere Brabantse man toch van. Dat een katholiek meisje uit Boxtel je koning noemt.
En ik dacht zondag ook aan Marianne, want na ons bezoek aan de #potvanempel fietsten we naar huis over het Mariannepad. Dat vond ik gaaf, ze is nog niet eens wethouder en er is nu al een pad naar haar genoemd.
Eind vorig jaar zat ik een tosti te eten met de koning in de Graven van Leuven, een heel strategische plek, we zaten nog geen 5 minuten of Judith Hendrikx keek al naar binnen. Maar ergens halverwege de lunch deed PP mij een ontboezeming. “Ik doe helemaal niet mee om te winnen, ik doe mee omdat ik het leuk vind.” Toen ging ik redelijk door de grond. Heb ik me nu al die jaren uitgesloofd voor die gast die alleen maar meedoet omdat ie het leuk vind. Ik zou zeggen: zet hem op Michael Hack!
Marianne, fijn dat je er bent! Wil jij mij helpen. Jij hebt het hoogst haalbare allang bereikt dus wethouder worden is nu een peulenschilletje. Ik heb hier een foto en die kreeg ik van Ruud Geven, u weet wel die jongen die in januari in het clubhuis van de PvdA de zwarte pietendiscussie nog een keer over gaat doen. Nou Ruud organiseerde ook de World Press Photo Expositie en er was nog een foto achtergebleven. Een foto uit de categorie OUWE JONGENS KRENTENBROOD.
Marianne zou jij die foto omhoog willen houden. Dan maken we er samen een vorm van aanschouwelijk onderwijs van. Vervolgens gaan we de foto bekijken ZONDER OORDEEL. Het gaat er dus alleen om wat je ziet. Ik wil geen oordelen en ook geen interpretaties horen. En dat is moeilijk, als ik de foto zie heb ik al heel veel oordelen.



Wie heeft deze foto eigenlijk gemaakt vroeg ik me af, want Jos van Son was toen al in de heg gereden. Paul Kagie postte de foto op zijn twitter-account met het onderschrift. “Op werkbezoek in het Haagsche.” Op Twitter reageerde gelijk iemand. Het lijkt wel open monumentendag
Oja, ik zou frontaal lesgeven dus ik zal zelf even kijken zonder oordeel.
Ik zie 4 mannen, twee met een lange regenjas, 2 met een kort jackie. De twee mannen met een lange jas hebben een OV-fiets bij zich. En nou maar zeggen dat het CDA en de VVD niet duurzaam zijn. De mannen met de korte jackies zijn nu geen wethouder meer. Het hoogst haalbare voor de man rechts was dat hij oud-wethouder zou worden en dat is hem nu gelukt. Voor de tweede keer zelfs. Gefeliciteerd Paul.
Maar hij hoeft het nog verder geschopt, want ik was onlangs samen met Bossche Weetjes op de tribune bij FC Den Bosch en daar hoorde ik de M-side luidkeels zingen KAGIE IS EEN BOSSCHENAAR.
Dat heeft die  andere man met een kort jackie niet bereikt. Hij  vertrouwde mij ooit toe dat hij niet terug zou komen in de gemeenteraad. “Nee, ik ken mezelf, dan wil ik het beste jongetje van de klas zijn.” Ja in Den Bosch hoef je dat niet te proberen, want die hebben we al. Maar hij is nu ook oud-wethouder. Eric gefeliciteerd.
En nu hebben we drie nieuwe wethouders, drie mannen. De ene is van Duurzame Mobiliteit, Talentontwikkeling en Welzijn, hij doet mee vanavond, de andere van Duurzaamheid, Leefomgeving en Cultuur, ik hoorde hem gisteren nog in gesprek met Patrick van DTV. En de derde? Ja de derde houdt van grote stukken vlees op BBQ en is nu aan het leren hoe hij dat duurzaam moet doen.
Mijn partij zit in de oppositie, maar is gelukkig lekker bezig. Het beste jongetje van de klas heeft heel arrogant een huis op Zuid gekocht. Ik dacht dat daar alleen  oud-wethouders woonden en hij moet nog wethouder worden.  En nu hebben we ook nog een burgemeesterskandidaat uit West. Ik zei drie jaar geleden al dat dat echt een baantje voor hem was en nadat hij plaatsvervangend voorzitter van de gemeenteraad was geworden hoefde ik alleen nog maar een ondeugdelijk trappetje bij Jack Mikkers te bezorgen. Nu kan Fouad wat praktijkervaring opdoen. 
Geachte jury. Vanavond wordt de Peer geflankeerd door 2 vrouwen en ik nodig jullie uit om eens buiten de kaders te denken. Als PP nu weer wint, laat hem dan volgend jaar de veurklets doen, dan kan ik gewoon meedoen, dat lijkt me harstikke leuk. Misschien is het hoogst haalbare dan toch nog binnen handbereik. 
Ik wens alle deelnemers veel succes en… ga vooral op zoek naar het hoogst haalbare.


Marianne bedankt voor je hulp. Je mag de foto hier in de Knillispoort ergens aan de muur hangen. Dan is het de komende jaren een uitnodiging aan al die deelnemers die er bij willen horen.
 
 
 



zondag 3 februari 2019

Bier op een bankje in het park



Ik loop vaak op een loopband en probeer dan altijd recht en in balans te lopen. Ik kijk dus naar voren en omhoog. Daar ligt mijn focus. Precies daar ook hangt een TV-scherm. Of ik wil of niet. Wat er op dat scherm gebeurt komt bij mij binnen.

Dit weekend was er een praatprogramma op en werd de schrijfster van de biografie van Willem Wilmink geïnterviewd. Ik zag het interview en las de ondertitels, want in de sportschool staat het geluid uit. Op die manier komt zo’n gesprek echt binnen. De ondertitels van teletekst pagina 888 zijn misschien bedoeld voor doven en slechthorenden, maar ook voor horenden bieden ze dus een nieuwe dimensie.  

Ik werd bevestigd in het beeld dat Wilmink een bijzondere man was en moest natuurlijk ook denken aan iemand die mij altijd heeft gestimuleerd in beweging te blijven.

Ze vertelde mij ooit dat ze was afgestudeerd bij Willem Wilmink. Hij gaf er de voorkeur aan om de gesprekken over haar scriptie niet in een onpersoonlijk kamertje te voeren. Die gesprekken vonden plaats op een bankje in het park, bij het vallen van de avond en met een fles bier.

Op die manier konden ze zich meer focussen op de tekst die door de interactie tussen student en begeleider beter werd.
Google geeft met de zoektermen “bankje”, “park” en “bier” heel andere foto’s en ik ben benieuwd of het verhaal ook in de biografie staat. De herinnering bezorgde mij in ieder geval een glimlach, maar ook een diep besef.


Ik prefereer de loopband boven een bankje in het park.